همه گشنه بودن. هر کس دنبال چیزی (من عفت کلام ندارم!) بود که بخورد. حالا هرچی بود، بود. یکی از بچه های مایه دار (مرفه بی درد) کلاس، واسه خودش یه کپل گرفت تا نوش جان کند. ما هم مثل انسانهای ندیده و نخورده، افتادیم به جان همون یک کپل! به نوبت همه تو دهنشون می کردند! البته همه ی همه هم نه. بعضی ها فقط فحش می دادند. از جمله: بییییییییییییییییییییییب ، بیب، بیییب بیییییییییییییییییب ، بیب بییییییییب بیییب، و غیره... (این کلام به سن شما نمی خورد، بنا براین صوت جای آن را اشغال کرد.) حالا که خودم فکرشو می کنم حالم بهم می خوره. ولی چیزی هست که اتفاق افتاده، کاریش نمیشه کرد! ولی واقعا جای شما خالی، حسابی حالی به حولی! تازه! فیلم هم گرفتیم! ولی به دلیل بد آموزی بودنش مجوز پخش خوشبختانه داده نشد.
نوشته شده در پنجشنبه هجدهم بهمن 1386ساعت 4 بعد از ظهر توسط ramisa (sasha)
|